เป็นดัชนีสากลที่ใช้วัดความถี่ หรือจำนวนครั้ง ที่เกิดเหตุการณ์ไฟฟ้าดับ ณ จุดจ่ายไฟของผู้ใช้ไฟฟ้าแต่ละราย เมื่อเทียบกับจำนวนจุดจ่ายไฟทั้งหมดในระบบไฟฟ้า ค่าเฉลี่ยที่ดีที่สุดจะเป็นจำนวนครั้งของการเกิดไฟฟ้าดับที่ต่ำที่สุด เช่น ในปี 2547 ระบบไฟฟ้า กฟผ. มีจุดจ่ายไฟให้แก่ลูกค้าคือ การไฟฟ้านครหลวง การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค และลูกค้าตรง รวมจำนวน 500 จุด จำนวนครั้งที่เกิดไฟฟ้าดับ ณ จุดจ่ายไฟของลูกค้ามีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0.431 หมายความว่า จุดจ่ายไฟแต่ละจุดมีโอกาสเกิดเหตุการณ์ไฟฟ้าดับได้เพียงไม่ถึงหนึ่งครั้งเท่านั้น แสดงให้เห็นว่าระบบจ่ายไฟฟ้ามีความมั่นคงสูง มีแรงดันสม่ำเสมอ และรักษาความถี่มาตรฐานคือ 50 เฮิร์ซ ไว้ได้อย่างต่อเนื่อง ส่วนคำว่าเหตุการณ์ไฟฟ้าดับในที่นี้จะหมายถึงการขอดับไฟเพื่อปฏิบัติงาน หรือการเกิดเหตุขัดข้องในระบบไฟฟ้า ซึ่งจะไม่รวมถึงเหตุการณ์ไฟฟ้าดับอันเกิดจากภัยธรรมชาติ