หากพูดอย่างตรงไปตรงมาต้องยอมรับว่า ใครเป็นผู้ว่าการ กฟผ. ในช่วง 2 ปี ที่ผ่านมาต้องทำงานอย่างหนัก ด้วยปัญหามากมายที่เข้ามารุมเร้า กฟผ. ราวกับคำกล่าวที่ว่า “พระศุกร์เข้า พระเสาร์แทรก” แม้จะเป็น 2 ปีที่ กฟผ. เผชิญปัญหา แต่ขณะเดียวกัน กฟผ. ได้ผู้นำที่กล้าคิด กล้าเปลี่ยนแปลงการทำงานหลาย ๆ อย่าง ซึ่งมาพร้อมกับวลีแปลก ๆ แต่กระแทกใจคน กฟผ. อย่าง “หยุดคิด สมองเสื่อม หยุดทำเป็นง่อย” “ SPEED เร็วกว่านรก ไม่งั้นนรกจะมารออยู่ตรงหน้า” และท่านย้ำอยู่เสมอว่าวันนี้ กฟผ. จะรอดได้ เราทุกคนต้องเปลี่ยนวิธีคิดและวิธีทำงาน อย่าคิดและอย่าทำอะไรแบบเดิม ๆ

          เชื่อว่าคน กฟผ. หลาย ๆ ท่าน ได้มีโอกาสพูดคุยกับผู้ว่าการฯ กรศิษฏ์ ภัคโชตานนท์ กันหลายครั้ง แต่ในครั้งนี้จะพิเศษกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เนื่องจากในโอกาสที่ท่านจะเกษียณอายุการทำงาน ทีมข่าว EGAT TODAY จึงชวนท่านผู้ว่าการฯ พูดคุยทิ้งท้าย เพื่อเป็นความทรงจำที่มีค่าสำหรับชาว กฟผ. ทุกคน

20180423-MIS01-01

ความภาคภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งขององค์การนี้

          ผมคิดว่าเป็นคนหนึ่งที่รักองค์กรนี้มาก และพยายามดูแลองค์การให้ดีที่สุด ในทุก ๆ หน่วยงานที่ได้มีโอกาสทำงาน ผมสร้างอะไรไว้หลายอย่างและพยายามเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้น ที่ผ่านมาก็อาจถูกใจและไม่ถูกใจใครหลายๆคน ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดา แต่ผมไม่เอามาใส่ใจให้คิดมาก เพราะเชื่อมั่นว่าทุกอย่างที่ทำตั้งอยู่บนความถูกต้อง ความสุจริต และเพื่อประโยชน์ต่อองค์การ ตอนเป็นผู้ว่าการก็เช่นกัน ผมเข้ามาในยุคที่หลายองค์กร รวมถึง กฟผ. กำลังปั่นป่วนจาก Disruptive Technology เป็นความท้าทายที่ต้องจัดการแก้ไข สิ่งที่พยายามทำคือ กฟผ. ต้องปรับเปลี่ยนองค์การครั้งใหญ่ ซึ่งมีทั้งเสียงตำหนิ และเสียงชม แต่ไม่ว่าใครจะคิดเห็นอย่างไร ผมภูมิใจที่ว่าผมได้เริ่มไว้แล้ว เหลือแต่ว่าทุกคนจะช่วยกันสานต่ออย่างไร หลายครั้งความล้มเหลวเกิดจากการไม่ยอมเริ่มต้น ไม่กล้าที่จะเปลี่ยนแปลง

คติในการทำงานของผู้ว่าการฯ คืออะไร

          ขอไม่เรียกว่าคติ แต่เรียกว่า “สิ่งที่ตกผลึก” มีด้วยกัน 2 ข้อ อย่างแรกคือ การทำอะไรตัวคนเดียว จะไม่ได้พวก ทุกวันนี้เราต้องอยู่แบบองค์รวม แบบเครือข่าย ถ้าคนอื่น ๆ ไม่ยอมรับเรา ไม่ว่าจะเป็นองค์กร หรือแม้แต่ตัวบุคคลเองก็จะไปไม่รอด ยกตัวอย่าง ถ้าวันหนึ่ง กฟผ. เดินโรงไฟฟ้าได้เป็นเบอร์หนึ่งของโลก แต่ชุมชนไม่ยอมรับ กฟผ. รังเกียจโรงไฟฟ้า เราจะเดินเครื่องได้หรือไม่ และการเป็นเบอร์หนึ่งจะมีความหมายอะไร แต่ถ้าเราเป็นเบอร์ 2 แต่ทุกคนยอมรับเรา ชุมชนรักเรา เราจะอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืน ข้อสอง แนวคิดเรื่อง “ความคิดที่แตกต่าง” ขอยกตัวอย่างแจกันดอกไม้ 1 ใบ ประกอบด้วย ดอกไม้หลายสี หลายชนิด ใบไม้หลายสี หลายลักษณะ แต่เรามองเห็นว่าแจกันที่ประกอบไปด้วยดอกไม้ที่หลากหลายนั้นสวยงามมาก นี่คือการยอมรับความแตกต่าง และใช้จุดเด่นของแต่ละสิ่งมาประกอบเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นความสำเร็จ

สำหรับสถานการณ์ขององค์การในปัจจุบัน ผู้ว่าการฯ อยากแนะนำอะไรกับคน กฟผ.

          เรื่อง Disruptive Technology ผมเป็นคนที่พูดถึงเรื่องนี้คนแรกของ กฟผ. และบอกให้พวกเราต้องเริ่มเตรียมพร้อมรับมือ แต่บอกได้เลยว่าการแก้ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ผู้บริหารอย่างเดียว ต้องเป็นความร่วมมือทั้งองค์การ มีหลายคนถามหาความชัดเจนของการแก้ไขปัญหานี้ แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ มีหลายองค์กรที่โดน Disrupt มาก่อนเรายังไม่มีทางแก้ปัญหาที่ชัดเจน เช่น ธนาคาร ที่โดนเรื่อง FinTech แต่สิ่งที่ผมบอกเสมอคือต้องเตรียมตัว และปรับเปลี่ยน เริ่มที่ Lean ก่อน แต่ตอนนี้ กฟผ. ยังไม่ทำกันจริงจัง กฟผ. ยังคงเป็นกบต้มอยู่ ไม่กระโดดขึ้นมา ยังนิ่งเหมือนเดิม เราต้องกำจัดงานที่ไม่จำเป็นออกไป เพื่อให้มีเวลาคิดอะไรใหม่ๆ บ้าง อย่าคิดอะไรเดิมๆ

          ผมมีเรื่องตลกเล่าให้ฟังคือ กฟผ. จ้างทีมที่ปรึกษา มาเป็นผู้ช่วยกันคิดปรับเปลี่ยนระบบขององค์การใหม่ ในระหว่างที่เค้านำเสนอ ซึ่งผมเป็นคนที่สมาธิไม่ดี เพราะพอผมนั่งนิ่ง ๆ ผมจะคิดเรื่องร้อยแปดทันทีโดยไม่ฟังที่เค้าพูด และเค้าถามผู้ว่าการว่า แนวคิดที่เสนอนี้ผู้ว่าการซื้อไหมครับ? ผมตอบทันทีเลย ซื้อครับๆ ผมบอกว่า “อะไรก็ตามที่ไม่เหมือนเดิม” ผมซื้อหมดครับ “เพราะถ้าเหมือนเดิมคือไปไม่รอด” แต่ผมไม่รู้นะครับที่คุณพูดแล้วผมซื้อคืออะไร แต่ผมเชื่อว่าไม่เหมือนเดิม ผมถึงได้ซื้อ เค้าก็เฮฮากัน สิ่งสำคัญคือ “ถ้าไม่เหมือนเดิมคือทางรอด ถ้าเหมือนเดิมคือไม่รอด” ผมจึงกระตุ้นทุกคนอยู่เสมอว่า อยากให้ทุกคน “คิด” เพื่อที่จะเดินไปข้างหน้า คือ เรื่องคิดใหม่ทำใหม่ ให้คิดออกนอกกรอบไปเลย เพราะถ้าคุณยังทำเหมือนเดิม กฟผ. จะไม่รอด

ผู้ว่าการฯ คือต้นแบบของการใส่เสื้อไม่รีด เสื้อประหยัดไฟเบอร์ 5 แต่ทำไมเสื้อผู้ว่าการฯ ยังดูเรียบ?

          ผมก็มีเทคนิค เช่น จะมีเสื้อบางประเภทที่เป็นผ้าแบบยังไงก็ไม่เรียบ ต้องรีดอย่างเดียวถึงจะเรียบ เสื้อประเภทนั้นผมก็จะไม่ใส่ ผมจะเลือกเสื้อประเภทที่ซักแล้วยับน้อยๆ นอกจากนี้ ผมยังมีวิธี โดยวางเสื้อบนพรม ใช้มือจัดผ้าดึงให้ตึงเรียบ แล้ววางไว้ โดยไม่ใช้ไม้แขวน ซึ่งจะเรียบกว่าแบบใส่ไม้แขวน เวลาผมไปอบรมต่างจังหวัด อย่างแรกเมื่อไปถึงห้องพักผมจะรื้อเสื้อผ้าก่อน ทำแบบนี้เป็นประจำ ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ทุกคนก็รู้กัน จะมีเพื่อน ๆ บางคนที่เป็นอธิบดี รองอธิบดี ซึ่งพักห้องเดียวกัน บางทีพอเข้าไปในห้องพัก เพื่อนผมจะเป็นคนพูดแซวเลยว่า “ห้องนี้ไม่มีพรม แล้วคุณจะดึงเสื้อยังไง” ผมตอบว่า “ถ้าไม่มีพรม รีดกับพื้นก็ได้กับเตียงก็ได้ แต่มีพรมจะเรียบกว่า”

ทำไมตอนกลางคืนผู้ว่าการฯ จึงไม่นอน

          ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ จริงๆ ผมเป็นคนนอนตอนไหนก็หลับ แต่ผมเป็นคนชอบหาอะไรทำ ไม่มีการตั้งลิมิต บางทีทำนู่นทำนี่ พอดูเวลาอีกที ตี 4 ตี 5 แล้ว มานั่งนึกต่ออีกว่าจะนอนดีไม่นอนดี เพราะอีกสักพักต้องไปทำงาน แต่ไม่ใช่ว่าจะเพิ่งมาไม่หลับไม่นอนตอนเป็นผู้ว่าการฯ นะ ผมเป็นอย่างนี้มานานแล้ว ยังไม่รู้เลยว่าเกษียณแล้วจะนอนได้รึเปล่า (ยิ้ม)

วางแผนชีวิตหลังเกษียณไว้หรือยัง

          หลังเกษียณต้องไปเที่ยว ชีวิตนี้ผมแทบไม่เคยเที่ยวเลยนะ ตั้งใจว่าอยากจะขับรถเที่ยวไปเรื่อย ๆ ผ่านจังหวัดไหนก็แวะหาเพื่อนบ้าง นอนวัดบ้าง กางเต็นท์บ้าง ไปเรื่อยๆ ของผม ผมไปกระบี่ไม่รู้กี่รอบ แต่ผมไม่ไปเกาะพีพี ผมเคยไปภูเก็ตแค่ 2 ครั้งเอง และหนึ่งในนั้นคือผมไปถึงทำงานแปปนึง แล้วกลับเลย นอกจากนี้ จะช่วยน้องๆ กฟผ. แบบอยู่เบื้องหลังคอยให้คำแนะนำ ให้คำปรึกษา แต่อย่างแรกเลยต้องขอพักผ่อนก่อน

ในฐานะที่ผู้ว่าการฯ เกิดวันเดียวกับ กฟผ. อยากให้กล่าวถึง กฟผ. ในโอกาสครบรอบ 49 ปี

          มีช่วงหนึ่งที่ กฟผ. เกิดยุคสมองไหล คน กฟผ. นิยมลาออกไปทำงานที่อื่น มีคนถามผมว่าทำไมไม่ลาออกบ้าง ผมตอบว่า “จะออกได้ไง ถ้าออกผมก็อดเป็นผู้ว่าการฯ สิ” คือผมไม่รู้จะตอบยัง เลยตอบแบบตลกๆ ไป หรืออีกอย่างหนึ่งที่ผมตอบคือ “ผมออกไม่ได้หรอก กฟผ. เลี้ยงดูผมดีมาก วันเกิดผม ก็เป็นวันหยุดให้ทุกปี แถมยังทำบุญให้ผมด้วย” นี่ก็เป็นเรื่องเล่าให้ฟังกันสนุก เพราะผมกับ กฟผ. เกิดวันเดียวกัน บางครั้งก็มีความรู้สึกคล้ายเป็นพี่น้องคลานตามมา ผมจึงมีความผูกพันกับที่นี่ ในอีกแง่หนึ่ง คือ กฟผ. ให้อาชีพที่ดีและมีเกียรติแก่ผม ให้การดูแล จะดีบ้าง ไม่ดีบ้าง มันเป็นเรื่องปกติ แต่สิ่งที่ผมทำคือ “ผมทุ่มเทเพื่อที่นี่ เท่าที่ผมจะทำได้” และผมถือว่าหน่วยงานนี้มีบุญคุณ ผมต้องตอบแทนบุญคุณกับหน่วยงานนี้ ในทุกเรื่องที่สามารถทำได้ ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ผมคิดกับ กฟผ. มาตลอด

          เฉกเช่นเดียวกับทุกครั้ง ที่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา การพูดคุยกับผู้ว่าการฯ ในคราวนี้ได้จบลง แต่เรื่องราวและแง่คิดต่าง ๆ ได้ถูกเก็บบันทึกไว้ในใจตลอดไป